บทที่ 176

ไอร่าเผลอมองใบหน้าของอัลฟ่าคิลเลียนนานเกินไปอีกเพียงเสี้ยววินาที

กรามคมชัด ดวงตาสีเงินเทานิ่งสงบ และระยะห่างที่ใกล้พอให้ไออุ่นจากกายเขาตัดผ่านความหนาวเย็นได้

อัลฟ่าคิลเลียนสังเกตเห็น

สายตาของเขาเลื่อนลงมาที่ริมฝีปากของเธอ แล้วเขาก็ค่อย ๆ โน้มตัวเข้ามา ช้าพอจะเปิดโอกาสให้เธอหยุดเขาได้ทุกเมื่อ

ชีพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ